Het Rotterdamse gezelschap Maas Theater en Dans heeft afgelopen december weer een nieuwe voorstelling op de planken gezet. Genaamd Hallo Familie. Voor iedereen van 8 tot 108 jaar oud. De premiere van dit stuk in het Maaspodium hebben we helaas gemist, maar gelukkig speelde Hallo Familie in januari ook in Leiden. Niet al te ver van Delft, en toevallig ook de stad waar ik ben opgegroeid. Dat was dus een mooi uitstapje om samen met mijn dochter van 8 jaar weer een stukje Leiden te ontdekken. Want het Theater waar ze speelden, Theater Ins Blau, was er nog niet toen ik zelf in Leiden woonde. Op zondag 3 februari 2019 speelt Hallo Familie trouwens in Delft, in Theater de Veste. Ik kan nu al verklappen dat het een voorstelling is om zeker te gaan zien!

PIET ZWART KEUKEN

Bij binnenkomst in de zaal was het podium al verlicht en kreeg je meteen een huiselijk gevoel. Op het podium was namelijk een complete woonkeuken ingericht. Maar dan wel heel degelijk en burgerlijk. De keuken was bijvoorbeeld het model van Piet Zwart van Bruynzeel. Het toppunt van een duurzame, praktische en authentieke keuken. Een Piet Zwart keuken is een Nederlands ontwerp uit 1937 die tot op de dag van vandaag gemaakt wordt. Daarnaast stond er een Le Creuset pan op het fornuis, hing er een retro model klok aan de muur en stond er een emaille broodtrommel op het keukenblad. Oma kookte echt in deze keuken tijdens de voorstelling. Ze sneed de uien en braadde het gehakt. Waardoor er zelfs met een geur een geborgen sfeer werd  gecreëerd.

HET VERHAAL

Naast oma zie je een meisje met twee prachtig lange blonde staarten op het podium. Oma past op, kookt en brengt het meisje naar bed. Haar papa en mama gaan namelijk een avondje uit en morgenochtend is het meisje jarig. De voorstelling geeft een kijkje in de fantasie van het meisje. Op een abstracte, absurdistische, grappige maar ook spannende manier wordt dit uitgebeeld door een groep van zeven spelers.

Er wordt eigenlijk weinig gesproken. Wel veel geluiden en klanken. Hierdoor wordt het stuk ongrijpbaar, soms onbegrijpbaar, maar je blijft tot het einde toe geboeid. Mijn dochter en ik bespraken al fluisterend tijdens de voorstelling wat we nou eigenlijk zagen en wat we beiden dachten te begrijpen van wat er werd uitgebeeld. Al met al past deze vorm van theater precies bij het zichtbaar maken van iemand’s fantasie. Dat is namelijk niet aan regels gebonden en is zeker niet altijd te begrijpen.

HALLO FAMILIE

Zoals eerder genoemd gaf het decor al direct een familie gevoel. Maar tijdens het stuk komen er ook andere thema’s langs. Zo gaan de ouders met vrienden naar de disco, en zie je allerlei gezelligheid. Maar aan de andere kant zie je ze ook worstelen met thema’s zoals ruzie, eenzaamheid, vervreemding, scheiden, uiterlijk vertoon en vreemdgaan. En met familiebanden en relaties onderling natuurlijk. Dit wordt met name uitgebeeld met dans en beweging door de spelers. Er wordt niks uitgesproken en alles komt voorbij in een vlucht. Maar dit waren de onderwerpen die ik voorbij heb zien komen in mijn beleving.

KLEDING EN KLEUREN

Net als in een kinderlijke fantasie waren de spelers in mooie sprekende kleuren aangekleed. Iedereen had ook zijn eigen kleur kleding aan. Van zilver tot groen, en van rood tot wit. Op een gegeven moment droegen ze allemaal een enorme pruik in zijn/haar eigen kleur van kunststof gevormd in een bepaald kapsel. Waardoor ze wel stripfiguren leken. Later droegen ze allemaal dierenmaskers, zoals een ijsbeer, konijn, geit, poes en kip. Ik weet niet of we het helemaal goed hebben doorgrond, maar één van de volwassenen leek erg op het meisje waardoor het leek alsof ze ook zelf een rol speelde in haar eigen droom. Ze hadden namelijk beiden lange blonde staarten. Maar soms hoorde ze juist helemaal niet bij het verhaal en leek ze meer een toeschouwer.

SPANNING

Er zat er ook een heel spannend stuk in de voorstelling. Een nachtmerrie? Het laken van het bed werd een zee met woeste golven, haar knuffelkonijn kwam tot leven, er staken armen uit de keukenkastjes, er was een vechtende draak, zwarte kat en donkere schimmen kropen over de keuken. Samen met angstaanjagende muziek en lichteffecten bouwden ze echte een voelbare spanning op. Heel knap gedaan. Dit maakt het stuk echt wel voor kinderen vanaf 8 jaar geschikt.

VERJAARDAG

Het slotstuk van de voorstelling is echt enorm feestelijk. Het meisje slaapt nog als haar visite binnenkomt. Haar ouders zijn uiteraard ‘s nachts weer thuis gekomen en haar oma is er bij. Daarnaast komen er ooms en tantes met kado’s in alle vormen en maten de woonkamer binnen. Slingers worden opgehangen. Dan wordt het meisje wakker en wordt er gezongen. In de keuken gaat er iets mis en er komt sop uit de gootsteen. Maar niet een beetje, maar echt enorm veel. Het hele podium stroomt onder de witte zeepsop waar de spelers heerlijk in springen, glijden en spelen met elkaar.

Tijdens het grote feestfestijn met sop is er drie keer een fotomoment waarbij je het geluid van een fototoestel hoort, een grote lichtflits ziet en de spelers staan stokstijf stil in een perfect familiekiekje. Wat een tegenstelling met de dromen die het meisje had die nacht. Je kunt het op meerdere manieren interpreteren. Zijn die kiekjes een facade voor alle worstelingen die plaatsvinden binnen een familie? Of is het een geruststelling dat je soms zo zenuwachtig bent dat je de ergste dingen droomt, die de dag erna allemaal blijken mee te vallen. Kortom, het is een stuk waar je ook veel eigen fantasie, denkbeelden en interpretaties op los kunt laten.

Deze blog is geschreven in samenwerking met Maas Theater en Dans en Theater de Veste. Drie foto’s in deze blog zijn gemaakt door ©Kamerich & Budwilowitz van EYES2 en beschikbaar gesteld ter publicatie door Maas Theater en Dans. De andere twee zijn gemaakt door Bloei Blogger Annemarie.